Wszystkie zabieramy je niemal zawsze gdy tylko wychodzimy z domu. Trzymamy w nich dokumenty, pieniądze, telefon, kosmetyki, a w większych nawet zakupy. Są atrybutem kobiety, jej ozdobą i obiektem pożądania. Torebki. Warto jednak zauważyć, że torebka torebce zupełnie… nierówna.
Choć niewielkie sakiewki oraz wygodne, przepastne torby znane były już w czasach przedhistorycznych i starożytnych, nosiły je nie tylko kobiety, ale także mężczyźni. Trend ten utrzymywał się do XVIII i XIX wieku. Dopiero wtedy pojawiły się pierwsze torebki przeznaczone specjalnie dla kobiet. Rzecz jasna, wyroby te dotyczyły zwłaszcza elit społecznych, ludzi bogatych i wysoko urodzonych, ponieważ niewielkie, niezwykle bogato zdobione torebeczki miały funkcję przede wszystkim ozdobną i pełniły rolę wytwornej biżuterii. Dopiero w połowie XIX wieku, wraz ze zmianą trybu życia wielu kobiet, damskie torebki zaczęły grać poważniejszą i przede wszystkim bardziej praktyczną rolę. Obecna „kultura torebki” wywodzi się jednak z czasów secesji a szczególnie z szalenie przełomowego okresu jakim były lata ‘20. Już na początku XX wieku zaznaczył się znany do dziś podział na torebki dzienne, wykonane z gładkich tkanin i mniejsze, ale błyszczące i ozdobnie dekorowane torebeczki wieczorowe. Surowe lata ‘40 rozpowszechniły sportowy model noszenia torebki czyli przerzucany przez ramię. Historia powojenna przyniosła kilka „wynalazków” , które dziś w świecie mody uchodzą za kultowe. Jest nim między innymi słynna, czarna, malutka, pikowana torebka na złotym łańcuszku od Coco Chanel. Lata ‘60 i ‘70 to istny wybuch wielkiego rodzaju krojów, wzorów i fasonów torebek. Ciekawym zjawiskiem było wysmyknięcie się torebek z rąk projektantów. Hippisowskie inspiracje rodem z muzeum etnograficznego sprzyjały ich własnoręcznemu szyciu i dekorowaniu. Swoboda w dziedzinie tej części mody sprzyjała także okresowy lat ‘80, w których rozpowszechniał się sportowy model torby, często balansującej na pograniczu z torbą podróżną lub plecaczkiem.
Dziś na polskich ulicach zaobserwować można niemal cały asortyment torebek przemieszczających się po mieście wraz z właścicielkami. Torebki, obok fryzury, butów i makijażu to jeden z tych elementów, dzięki którym można odczytać nie tylko styl, ale też inne, czasem nawet wewnętrzne cechy kobiety. Najpopularniejsze wydają się być torby średnich rozmiarów, w których mieści się niezbędne kobiece instrumentarium oraz przybory przeznaczone do pracy lub nauki. Taka klasycznie typowa torba wykonana jest z dermy (rzadziej z prawdziwej, naturalnej skóry), zaopatrzona niczym kamizelka kuloodporna w masę zewnętrznych i wewnętrznych kieszonek i najczęściej jest przeznaczona do zakładana na ramię. Bardziej sportową, czasem studencką lub młodzieżową formę tej najbardziej uniwersalnej torebki, stanowi wykonana z materiału imitującego płótno, z dżinsu lub sztruksu, zwykle brązowa, czarna lub oliwkowa torba przerzucana przez ramię, majtająca się mniej więcej na wysokości pasa i bioder. Na trzecim miejscu wydają się plasować malutkie torebki. Kształtem i rozmiarami przypominają te wieczorowe, ale różnią się od nich (z reguły) stopniem dekoracji i sposobem noszenia. Ze świecą szukać pani pomykającej po miejskich chodnikach z kopertówką w dłoni. Malutkie, miejskie torebeczki nosi się na długim łańcuszku lub w ręce przy pomocy niewielkich uch. Osobną grupę stanowią wielkie, hippisowskie torby wkładane przez głowę, w których zmieścić można niemal konia z kopytami oraz torebki które z racji swojego podobieństwa do toreb podróżnych trudno nazwać mianem zwykłych torebek.
Innym ciekawym zjawiskiem jest zdobienie tej ważnej ikony kobiecego stylu. Do rzadkości należą już skromne, niedekorowane torebki. Jeśli jednak wpadnie Wam w oko okaz tego typu, prawie zawsze okaże się, że to elegancka torebka wykonana z prawdziwej skóry. Generalnie dominują zdobienia wykonane za pomocą haftu, wytłoczeń, cekinów, dżetów, guzików, ćwieków, frędzli a także aplikacji. Mogą pojawić się w jednym miejscu albo upstrzyć torebkę na całej powierzchni (niestety tego typu dekoracje towarzyszą najczęściej torebkom z tanich targów i co gorsza, aplikacje te szybko się niszczą, odpadają i prują). Niekiedy ozdobą torebki jest sama jej faktura lub sposób mocowania elementów, czyli operowanie dekoracją przy użyciu zamków błyskawicznych, zatrzasków, sznurowań i udrapowań. Innym typem okazują się młodzieżowe torby, które ozdabiane są często metodą domową. Nastolatki przyszywają do nich naszywki z buntowniczymi hasłami, logami ulubionych zespołów, ćwiekami, blaszkami, frędzlami czy agrafkami. Jeśli zaś chodzi o sam styl zdobienia, można wyróżnić kilka podstawowych typów. Najpopularniejszym są uniwersalne torebki pasujące do tego co modne (zarówno w kategorii luksusowych magazynów jak targowisk) i niekoniecznie dopasowane do stylu klientki. Zaraz po nich plasują się kiczowate (świadomie lub nie) torebki z masą błyskotek, złotych łańcuszków i logiem marki (niekiedy podrabianym) większym nawet od kieszonek. Równie popularne, choć na szczęście ciekawsze w odbiorze są torby hippisowskie, kowbojskie, sportowe, stylizowane na babcine oraz klasyczne. Na koniec dobrze jest dodać, że niektóre panie preferują zamiast torebek – sportowe plecaczki oraz torby „unisex” przypominające kształtem te noszone przez listonoszy. Cóż, czasem warto przyjrzeć się torebkom i ich właścicielkom. To naprawdę ciekawe zajęcie (i wbrew pozorom wiele wznoszące do naszego postrzegania kobiet) podczas nudnej jazdy tramwajem i jeszcze nudniejszej metrem!
6,2k
Brak podobnych artykułów.